Ropa powyżej 100 dolarów pogrążyła Europę | Weekend Intelligence #29

Tydzień zaczął się dopiero we wtorek i zdążył wiele namieszać. Europejski Bank Centralny ponownie zaostrzył politykę, amerykańskie dane o cenach producentów przypomniały, że temat inflacji wcale się nie skończył, a ropa pozostała nieprzyjemnie wysoka. Do tego dwie firmy software'owe, Oracle i Adobe, które rynek po wynikach posłał w przeciwne strony, oraz Apple z pierwszym składanym telefonem – i z ceną, która zaskoczyła raczej w dół.

Weekend Intelligence to ekskluzywny raport analityczny, który ukazuje się raz w tygodniu i jest dostępny wyłącznie dla członków Bulios Black. Członkowie otrzymują go automatycznie w każdą sobotę rano na e-mail – w pełnej długości, wraz ze szczegółowymi scenariuszami i implikacjami rynkowymi. Stały dostęp do raportu uzyskasz dzięki członkostwu w Bulios Black.

EBC podniósł stopy do 2,50%, a amerykańskie ceny producentów do 5,4%: szok przenosi się na rok 2027

W czwartek 10 września EBC podniósł stopy o 25 punktów bazowych – stopa depozytowa wynosi 2,50%, główna stopa refinansowa 2,65%. To druga podwyżka od lutowego wybuchu konfliktu z Iranem. Tego samego dnia amerykański indeks cen producentów pokazał za sierpień tempo roczne 5,4%. Dolar zareagował na to najlepszym dniem od dwóch tygodni, ropa rosła razem z nim.

Indeks cen producentów nie mierzy tego, co płacą gospodarstwa domowe, ale cenę na wejściu do łańcucha dystrybucji. Firmy mają dwie możliwości: przerzucić ją dalej, a wtedy liczba z kilkutygodniowym opóźnieniem pojawi się w inflacji konsumenckiej, albo wchłonąć ją w marże. Obie warianty działają przeciwko wycenom akcji – jeden przez stopę dyskontową, drugi przez zysk na akcję.

Najwięcej zdradzają projekcje EBC. Szacunek inflacji na 2026 rok pozostał na poziomie 3,0%, ale prognoza na 2027 wzrosła do 2,5%, a na 2028 do 2,1%. Bank centralny nie zakłada więc, że szok energetyczny zniknie sam wraz z bazą porównawczą; przyznaje, że przesiąkł do kształtowania cen również w latach, w których powinien być już dawno wchłonięty.

Zniknęło przy tym alibi słabego popytu. EBC podniósł prognozę wzrostu strefy euro do 0,9% na ten rok i 1,4% na przyszły ze względu na większą niż oczekiwano odporność gospodarki. Po stronie amerykańskiej zatrudnienie w sierpniu przebiło szacunki, a wzrosty były szerokie we wszystkich sektorach, a nie skoncentrowane w dwóch czy trzech branżach.

Rynek wchodził w rok z zakładem na luzowanie, a teraz go odpisuje: połączenie cen producentów i ropy przesunęło oczekiwania w stronę podwyżki stóp przez Fed w tym roku. Silniejszy dolar to cena, jaką płaci za to druga strona – eksporterzy rozliczający się w dolarach, emitenci długu dolarowego spoza USA i amerykańskie firmy z większością przychodów w euro.

Od 2022 roku sytuacja różni się punktem wyjścia. Wtedy banki centralne startowały od zera i mogły szybko zacieśniać bez ryzyka przestrzelenia; dziś EBC kontynuuje z poziomu 2,50% i po lipcowej pauzie, o której protokół z posiedzenia wyraźnie mówił, że nie należy jej odczytywać jako końca cyklu. Pole do błędu w obie strony jest znacznie mniejsze.

Pierwszy sygnał nadejdzie z inflacji konsumenckiej: jeśli sierpniowe 5,4% z cen producentów nie przeleje się do niej, będzie chodzić o marżę, a nie o inflację, i zakłady na podwyżkę stóp przez Fed znowu się rozmyją. Jeśli tak, do głosu dojdzie najbardziej nieprzyjemna kombinacja – restrykcyjny Fed, EBC bez zakończonego cyklu i rentowności obligacji, które przestaną działać jako zabezpieczenie portfela.

Oracle +7% i słabe prognozy Adobe: chmura za 90 mld USD kapitału kontra oprogramowanie pod presją

Tego samego dnia, 10 września, rynek ocenił dwie firmy software'owe zupełnie odmiennie. Oracle wykazał rekordowe przychody 19,3 mld USD, o 30% wyższe, a akcje zyskały 7%. Adobe pobił szacunki przychodami 6,76 mld USD (+13%) i zyskiem non-GAAP 6,13 USD na akcję – a mimo to znalazł się pod presją z powodu prognoz na bieżący kwartał.